Tak żywi, umierający, martwi.

Autor: Grzegorz Jędrek, Gatunek: Poezja, Dodano: 02 stycznia 2011, 12:43:19

Tu się mieszają języki ludzi

ognia. Tu się mieszają języki ludzi

i ognia. NAS JEST WIELU, ale pali się

tylko powietrze. Czy kiedyś odważymy się 

spalić ziemię? Nie wolno się nam rozstać

BĘDZIEMY tak jak JESTEŚMY.

 

Ona spopieliła śnieg? TAK TO ONA.

 

Ona dotknęła nieba, że zaczęło się jarzyć? Ona...

 

Ona śmieje się ogniem, ona płacze ogniem, ona krzyczy ogniem? 

TAK TO ONA. 

 

Więc jesteście wciąż tutaj?

BYLIŚMY PRZED CHWILĄ

 

Teraz my wróciliśmy. Po nas przyszła woda.

Czy to my mówimy językiem wody? Tak, to my.

Jest nas niewielu. Tak, to my.

Czy możemy być? Czy ośmielimy się być?

 

Jak ci, którzy znają mowę wiatru. I wciąż żyją.

Komentarze (5)

  • chyba nie kumam

  • Ten tekst jest dosłowny.

  • A Wiola ma zły dzień.

  • No ja tego nie rozumiem.

    • P H
    • 02 stycznia 2011, 20:41:14

    nie trzeba rozumieć, żeby się podobało. tak myślę. zresztą - każdy rozumie jak chce. cóż, autorzy umarli ponoć.

Musisz być zalogowany, żeby dodawać komentarze. Zaloguj się
Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się